ಸೈಕಲ್

ಈ ವಿಷಯದ ಬಗ್ಗೆ ಆಸಕ್ತಿ ನನಗೆ "ಮ್ಯುನಿಕ್(ಜರ್ಮನಿ)"‍ಗೆ ಬಂದ ನಂತರ ಶುರುವಾಗಿದ್ದು. ಇಲ್ಲಿಯವರ ಸೈಕಲ್ ಪ್ರೇಮ ಮೊದಮೊದಲು ನನಗೆ ವಿಚಿತ್ರ ಅನ್ನಿಸಿತ್ತು. ದಿನನಿತ್ಯದ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳಿಗಲ್ಲದೆ ವಾರಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಸಂಸಾರ ಸಮೇತ ವಿಹರಿಸಲು ಕೂಡ ಇದು ಇಲ್ಲಿಯವರಿಗೆ ಒಂದು ಒಳ್ಳೆಯ ಸಾಧನ. ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ೭೦% ಚಳಿ ಅಥವಾ ಮಳೆ ಇರುವ ಇಲ್ಲಿ ಬೇಸಿಗೆ ದಿನಗಳು ಒಂದು luxury. ಬಿಸಿಲಿದ್ದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ "ಬೈಕಿಂಗ್"(ಇಲ್ಲಿಯವರ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಸೈಕಲ್ ಸವಾರಿ) ಮಾಡುವುದೇ ಒಂದು ಹೆಮ್ಮೆಯ ವಿಷಯ. ಹೀಗೇ ಎಲ್ಲಾ ವಯಸ್ಸಿನವರು ನಾನಾ ತರಹದ ಸೈಕಲ್ ಮೇಲೆ ಸವಾರಿ ಮಾಡುವುದನ್ನು ನೋಡನೋಡುತ್ತ ನನಗೂ ಸೈಕಲ್ ಓಡಿಸಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆ ಬರತೊಡಗಿತು. ಸುಮಾರು ತಿಂಗಳ ಹಿಂದೆ ನನ್ನ ಜರ್ಮನ್ ಸ್ನೇಹಿತರೊಬ್ಬರ ಸೈಕಲ್ ಹೊಡೆದಿದ್ದೆ. ಸೈಕಲ್ ಸೀಟು ಅವರಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಎತ್ತರದಲ್ಲಿತ್ತು. ಸುಮಾರು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ದ್ವಿಚಕ್ರ ವಾಹನದ ಸೀಟು ಮೇಲೆ ಕೂತು "self starter" ಉಪಯೋಗಿಸಿ ಗಾಡಿ ಚಲಾಯಿಸಿ ಅಭ್ಯಾಸವಾಗಿದ್ದ ನನಗೆ ಆ ಉದ್ದದ ಸೈಕಲ್ ಮೇಲೆ ಹತ್ತಲು ತೊಂದರೆಯಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಆದ್ದರಿಂದ ಇಲ್ಲಿ ಬೇಸಿಗೆ ಶುರುವಾದಾಗಲಿಂದ ನನ್ನ ಎತ್ತರಕ್ಕೆ ಸರಿಯಾದ ಒಂದು ಸೈಕಲ್ ಕೊಂಡುಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆ ಇತ್ತು . ಅದು ಹತ್ತು ದಿನಗಳ ಹಿಂದೆ ಪೂರೈಸಿತು. ಮೊದಲ ದಿನ ಸೈಕಲ್ ತುಳಿದಾಗ ಆತಂಕ,ಹುಮ್ಮಸ್ಸು ಎಲ್ಲಾ ಇತ್ತು. ಜೊತೆಗೆ ಕಾಲಿನ ಕೆಲವು muscles ತಮ್ಮ ಇರುವಿಕೆಯನ್ನು ತೋರಿಸಿತು. ಆದರೂ ಹೈಸ್ಕೂಲ್‍ನ ನಂತರ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಮಾಡಿದ ಸೈಕಲ್ ಸವಾರಿ ಇಷ್ಟು ಖುಷಿ ಕೊಡುತ್ತೆ ಅಂದುಕೊಂಡಿರಲಿಲ್ಲ. ಆಗ ನನಗೆ ನೆನಪಾದದ್ದು ನಾನ್ನ ಮೊದಲ ಸೈಕಲ್, ಸ್ಕೂಲ್‍ಗೆ ಹೋಗಲು ನನ್ನ ಅಕ್ಕ ನನಗೆ ಕೊಡಿಸಿದ್ದು. ಆಗ ನಾನು ಮತ್ತು ನನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತೆ ಬೀದಿಯಲ್ಲಿ ನೆಲಕ್ಕಿಂತ ಸೈಕಲ್ ಮೇಲೇ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಇರುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಎಲ್ಲೆಲ್ಲಿ ಹೋಗಲು ಮನೆಯವರಿಂದ ಅನುಮತಿ ಇದ್ದಿತೋ ಅಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಸೈಕಲ್ ಮೇಲೇ ಸವಾರಿ. ಈಗಲೂ ಅದೇ ರೀತಿ. ಮೊನ್ನೆ ನಾನು ಮತ್ತು ಕೆಕೆ ಸುಮಾರು ೭ಕಿ.ಮೀ ಸೈಕಲ್ ಮೇಲೆ ಒಬ್ಬರು ಸ್ನೇಹಿತರ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಿದ್ದೆವು. ನನಗೆ ಗೊತ್ತು ನನ್ನ ಹತ್ತಿರದವರಿಗೆ ಇದು ನಂಬಲಸಾಧ್ಯ ಎಂದು, ಮೊದಲಿಗೆ ನನಗೇ ಆಶ್ಚರ್ಯವಾಯಿತು. ಈಗ ನಾವೂ ಇಲ್ಲಿಯವರ ಹಾಗೆ ಬಿಸಿಲು ಕಂಡ ತಕ್ಷಣ ಸೈಕಲ್ ಮೇಲೆ ಕಣ್ಣು.ಈಗ ನನ್ನ ಯೋಚನೆ ಇಷ್ಟೇ. ಇದು " ಅಗಸ ಹೊಸದರಲ್ಲಿ..." ಎನ್ನುವ ಗಾದೆ ತರಹ ಆಗದಿರಲಿ ಎಂದು.